Gry RTS

Warcraft III. Tej serii chyba nikomu nie muszę przedstawiać. Po prostu klasyka. Każda odsłona tej gry była doskonałym produktem. Nie inaczej jest z trzecia wersją tego znakomitego produktu. Z początku czeka nas niespodzianka. Zostajemy wcieleni w rasę orków, a konkretnie w ich władcę, który chce wyprowadzić swoich podwładnych ze świata, któremu grozi zniszczenie. Niestety nie ma takiej opcji, żeby zmienić postać którą gramy. Kiedy to już skończymy orkami, przechodzimy do zarządzania ludźmi. Nasze zadanie to oczywiście walka z wrogami. Jednak urozmaiceniem jest to, że będziemy musieli zniszczyć ludzka wioskę. Gra ukazuje swoją odmienność, poprzez zadanie, w którym to musimy zabić swego ojca. Po tym epizodzie przechodzimy do gry rasą nieumarłych. Świetna zabawa. Gra jest bardzo dobrze dopracowana pod względem graficznym. Od razu widać, z kim walczymy. Nie musimy się niczego domyślać. Wszystko jest widoczne na pierwszy rzut oka. Muzyka także stoi (a raczej gra) na wysokim poziomie. Jest bardzo dobrze dostosowana do klimatu gry. W znaczący sposób umila nam rozgrywkę. Spolszczenie do gry zostało przygotowane bardzo przyzwoicie. Praktycznie nie ma żadnych wpadek na tym tle. Gra wciąga, na to trzeba uważać. Lepiej kontrolować czas bo zapomnimy, że jutro trzeba iść do szkoły. Poziom trudności jest chyba dopasowany idealnie. Nie jest ani za trudny ani zbyt prosty. Po prostu miód. Jeżeli dobrze przygotujesz bazy oraz jednostki, to duży plus dla Ciebie. Do wygrania misji pozostanie Ci jedynie rozsądnie rozegrać walki. Nie ma nic przyjemniejszego niż wycięcie w pień naszego wroga. Przy tym ;poziomie graficznym wygląda to świetnie. Dla osób, które nie poradzą sobie z misją na danym poziomie, po upadku naszego ostatniego budynku wyświetli nam się plansza. Na planszy znajdziemy zapytanie o to czy chcemy rozpocząć misję ponownie, ale już na niższym poziomie trudności. Jest to dobra nowina dla nowicjuszy. Pozwoli to im wkręcić się na dobre w Warcrafta. Podsumowując, gra jest doskonała pod każdym względem. Gorąco polecam.

Armies of Exigo to bardzo dobra strategia czasu rzeczywistego. Świat, w którym przyjdzie nam rozgrywać misje to Exigo. Grafika gry jest na przyzwoitym poziomie jednak można by dopracować niektóre szczegóły. Ogólnie grafiką przypomina Warcrafta III. do wyboru mamy 3 rasy wrogów. Podobnie zresztą jak we wcześniej wspomnianym Warcrafcie. Te 3 rasy to ludzie, zwierzoludzie oraz przeklęci. Ci ostatni walczą o władzę nad światem. Gracz nie posiada bezpośredniego wpływu na fabułę. Naszym zadaniem jest jedynie wygrywanie z naszymi wrogami. Misje niestety są dosyć monotonne. Sprowadzają się do podobnego schematu. Rozbudowa bazy, armii, odparcie wrogów oraz atak na nich. Aby urozmaicić nam tą monotonie autorzy utworzyli kilka opcji frontalnego ataku. Np. ludzie mogą skorzystać z ‘usług’ górników i wykopać tunel aż pod bazę wroga. Wtedy wystarczy wypuścić tam gromadkę naszych żołnierzy i mamy pięknie przeprowadzoną ofensywę. Działania wojenne mogą się odbywać na dwóch poziomach. Chodzi mi mianowicie o powierzchnie ziemi oraz podziemia. Wbrew pozorom łatwo rozeznać się na obu mapach. Surowce które mamy do dyspozycji, znamy na co dzień. Drewno, złoto, kryształy. Zazwyczaj nie musimy się męczyć z ich szukaniem, gdyż na ogół wokół bazy jest ich wystarczająca ilość.  Interfejs Armies of Exigo jest niedopracowany. Rzekłbym zaniedbany. Zaznaczenie kilku jednostek to maksimum co znacznie obniża poziom gry. Te małe, wydawałoby się, błędy przyczyniają się do tego, że gra nie pozostanie na długo w naszej pamięci. Warto również wypróbować tryb multiplayer. Tam możemy mieć dopiero niezłe kłopoty. Nasi przeciwnicy mogą zawrzeć sojusz przeciwko nam oraz nie odpuszczą w walce o surowce. Trzeba dobrze przypilnować swojej bazy gdyż odpuszczenie na moment to coś na co czeka doświadczony gracz. Nasza baza zostanie natychmiast zaatakowana i krótko mówiąc zniszczona. Reasumując gra stoi na niezłym poziomie. Warto w nią pograć chociażby ze względu na tryb multiplayer oraz świetną grafikę. Umiarkowanie polecam, ale polecam tą grę, każdemu kto lubi RTS’y.