Gry RTS

Codename Panzers Phase Two to jak sama nazwa mów kolejna edycja gry. Pierwsza odniosła sukces, więc każdy liczy na to, że i druga będzie chociaż równie dobra. Gra wita nas intrem. Nie jest ono powalające jednak można obejrzeć. Po intrze przechodzimy do menu. W porównaniu do poprzedniej wersji zmieniło się. Zmiany przede wszystkim z myślą o nowicjuszach. Łatwiej im się po nim poruszać. Jednak nie ma się co przyglądać. Najlepiej od razu zając się samouczkiem i przystąpić do właściwej gry. Do wyboru mamy 3 kampanie. Dzielą się one na misje. Jednak misji jest tylko 20. Autorzy na szczęście przygotowali prosty w obsłudze kreator map i misji. Kampanie rozłożone są chronologicznie. Dokładnie: kampania niemiecka 1940-1943, aliancka 1943-1944 i jugosłowiańskich Partyzantów 1944. Z Niemcami staniemy twarzą w twarz  pod Sidi Barani, a misję zakończymy przed sama linią Al Almein. Tam też przyłączamy się do sił alianckich i ruszamy przez Tobruk aż do Włoch. Misja aliancka kończy się w Anzio. Wtedy też rozpoczyna się misja jugosłowiańskiego ruchu oporu. Po odbiciu Blegradu zatrzymujemy wiejące jednostki niemieckie. Rozgrywka praktycznie nie zmieniła się od poprzedniej wersji CP. Maksymalnie na misję możemy kupić 25 jednostek. Piechociarze działają w drużynach po 2,4 lub 5 osób.. Nasze jednostki potrafią kucać, padać, rzucać granatami etc. CP wymaga trochę myślenia. Czasem zastanowić się lepiej przez kil;ka minut niż walić naszymi jednostkami na oślep. Jedno sprytne zagranie z naszej strony i misja wygrana. Można także przygotowywać zasadzki tj, wprowadzić wroga w pole minowe itp. Na brak sprzętu i broni nie ma co narzekać. Oczywiście pojazdów też jest kilka do wyboru. Autorzy pod tym względem postarali się bardzo i chwała im za to. Grafika została poprawiona, jednak jakichś dramatycznych zmian nie ma. Wyraźnie lepsze są wybuchy i eksplozje. O wiele lepiej wyglądają modele obiektów oraz tekstury. Gra jest relatywnie dobra. A nawet świetna. Zyskuje bardzo dobre opinie recenzentów i jest ogólnie polecaną strategią.

Jednym z klasyków wśród RTS’ów jest gra o wymownym tytule Twierdza: Krzyżowiec (Stronghold: Crusader). Nie była to może świetnie rozreklamowana ani wspaniale zbudowana gra jednak odniosła znaczący sukces. W zasadzie podstawową grą jest sama Twierdza. Krzyżowiec jest dodatkiem. Jednak gra razem z dodatkiem dopiero daje się poznać z tej dobrej strony. Grę prowadzimy w czasie krucjat.  Grę rozpoczynamy około roku 1100.  Fabuła jest dosyć prosta. Mamy prowadzić walki z naszymi wrogami. Możemy sobie wybrać czy będziemy Krzyżowcami czy Turkami. Do wyboru mam także sposób gry. Istnieje kampania, dowolna gra oraz tryb multiplayer. Kampanie nie różnią się zbytnio od gry dowolnej. Chodzi w nich o dorwanie naszego przeciwnika i rozwalenie jego osobiście oraz jego twierdzy. W kampaniach jedynie można zdobywać dodatkowe punkty za różne poboczne misje. Denerwującym elementem może być to, że budynek, który normalnie budowany byłby wiele lat powstaje w mgnieniu oka. Mija się to z realizmem, tak pożądanym w grach typu RTS. Jednostki także posiadają wady. Inteligencją niestety nie grzeszą, więc są uzależnione od naszych ataków. Nawet wtedy gdy zostają zaatakowane nie robią zupełnie nic. Jednak da się to przeboleć. Wspaniały efekt dają przytachane olbrzymie maszyny oblężnicze pod mury wroga. Do tego dołączyć niezliczoną ilość żołnierzy. Po prostu widok zwala z nóg. Zamki również prezentują się znakomicie. Istnieje wiele sposobów na obronę twierdzy. Od cienkich murów ze śmiesznymi wieżyczkami aż po mury nie do przejścia. Jednak wszystko kosztuje. Grafika w grze jest na naprawdę niezłym poziomie. Ładnie prezentują się tła oraz animacje postaci. Są one bardzo rzeczywiste. Jeżeli chodzi o muzykę to autorzy mogli bardziej się przyłożyć. Jednak nie ma co narzekać. W zasadzie w grze towarzyszy nam jeden motyw muzyczny jednak i on bardzo motywuje nas do walki z wrogiem. Podsumowując, gra ma kilka błędów, jednak zalet jest o wiele więcej. Twierdza: Krzyżowiec jest naprawdę świetną grą typu RTS. Gorąco polecam ją każdemu, kto lubi tego typu wyzwania.